STOP SPRAYING

Hoewel mijn zoektocht naar natuurlijke alternatieven nog lang niet op zijn einde is, heb ik toch een aantal belangrijke veranderingen doorgevoerd. Zo gebruik ik geen shampoo of conditioner meer, maar ik koop ook geen deodorant in spuitbus meer.

Steeds meer mensen worden zich bewust van de impact die onze keuzes op onze wereld hebben. Dit is zo'n element dat je gemakkelijk kan vermijden. Waarom zou je zonnebrand in sprayflacon kopen wanneer deze even goed werkt in een tube? Ook mechanische sprayflacons zijn een goed alternatief. 

Vaak maken spuitbussen gebruik van drijfgassen om het product naar buiten te sprayen. De meest schadelijke, CFK's, zijn inmiddels verboden. (CFK staat voor chloor, koolwaterstoffen en fluor.) Je kan deze drijfgassen herkennen aan het E-nummer: E941 = stikstof, E942 = lachgas (wordt ook gebruikt als verdovingsmiddel), E943 = butaan (brandbaar), E944 = propaan (ook brandbaar bij kamertemperatuur).

Maar naar de drijfgassen die nu gebruikt worden is nog niet voldoende onderzoek gedaan. Ze kunnen een negatieve impact op het milieu hebben maar ook op je eigen lichaam. Wanneer je een deodorant in spuitbusvorm gebruikt, adem je namelijk een heel stuk in. En deo in je longen, dat kan gewoon niet goed zijn.


Vermijd jij net als ik alle spuitbussen?

(Bron)

Tweet

ALL ABOUT HENNA

Henna (Lawsonia Inermis) is een natuurlijke kleurstof die wordt gewonnen uit de bladeren van de hennastruik. Deze struiken komen voornamelijk voor in Noord-Afrika, het Nabije Oosten en India. De kleurstof wordt gebruikt om haar, huid, vingernagels, leer, zijde en wol te kleuren. Zwarte henna of kleurloze henna komen niet van de hennastruik en zijn op die manier geen 'echte henna'.

De kleurende eigenschappen van henna zijn te wijten aan Lawsone, een bordeaux organische verbinding die met eiwitten in de huid kan binden. Lawsone zit voornamelijk in de bladeren en bladstelen van de hennastruik. De gedroogde en vermalen bladeren worden gemengd met een lichte zure oplossing zoals citroenzuur of thee. 

Henna zonder toevoegingen zal een rode of bruine kleur achter laten. Toch zijn er ook kleurloze en zwarte henna soorten op de markt. Deze zijn niet altijd natuurlijk en bevatten ingrediënten die irriterend kunnen zijn. Kleurloze henna (senna) komt van een andere plant en geeft dus geen kleur af, maar is wel natuurlijk. Zwart kleurende henna kan van indigo komen of van synthetische kleurmiddelen. Deze henna kan para-fenyleendiamine (PDD) bevatten, die de huid snel kleurt. Maar PDD kan sterk irriterend werken, allergische reacties opwekken en littekens veroorzaken. Deze 'zwarte henna' wordt zelfs in verband gebracht met leukemie. 

Google maar eens op 'black henna' en je vindt nog veel meer van dit soort plaatjes, en erger!

Natuurlijke henna moet zo lang mogelijk op de huid of het haar blijven om een mooie kleur achter te laten (minimum 4 uur), terwijl 'zwarte henna' al na een half uur goed kan kleuren. Zo kan je 'zwarte henna' dus herkennen en vermijden.

(Bron en bron)

Tweet

WHAT ARE NANO PARTICLES?

In veel zonnebrandcrèmes (ook de 'natuurlijke) wordt gebruik gemaakt van nano particles. Dat zijn fijngemalen deeltjes met afmetingen in de orde van 1-100 nanometer. Dergelijke deeltjes bestaan uit enkele tot duizenden atomen of moleculen. Deze deeltjes kunnen in hoge dus schadelijk zijn voor de gezondheid en kunnen vroegtijdige huidveroudering, schade aan de lever en huidkanker in de hand werken. Doordat ze zo klein zijn, dringen ze namelijk tot diep in de huid door. Ook zijn deze deeltjes schadelijk voor het milieu. 

Wat doen deze nanodeeltjes dan in verzorgingsproducten?

Nano particles kunnen stoffen die anders niet mengen (zoals olie en water) toch een substantie laten vormen. 

Ze hebben een uitstekende UV-blokkerende werking waardoor ze erg vaak in zonnebrand gebruikt worden.

Naar mijn idee is het beter om deze nano particles te vermijden. Toch is het altijd beter je in te smeren met zonnecrème dan te verbranden. 

Op een andere site vond ik deze uitleg:

"Als je twijfelt of er nanodeeltjes in je zonnebrandcrème zitten, kun je dit vrij eenvoudig testen. Als de zonnebrandcrème titanium dioxide of zink oxide bevat en er na het opsmeren niet uitziet als witte verf, dan bevat het 99% zeker nanodeeltjes, ook als het niet vermeld staat op de verpakking."

(Bron)

Tweet

ALCOHOL IN COSMETICS

Alcohol is een veelvoorkomend ingrediënt in verschillende cosmetica producten. Het zorgt er voor dat de andere ingrediënten gemakkelijker opgenomen worden door de huid, met elkaar mengen en een geheel blijven. Het kan ook gebruikt worden als een reiniger.

Er zijn 2 soorten alcohol, zachte en harde alcohol. Harde alcohol tast de natuurlijke beschermlaag van de huid aan waardoor deze kwetsbaarder wordt voor bacteriën, virussen, schimmels en chemische stoffen. Bovendien tast het het vochtgehalte aan, zodat de huid uitdroogt.

Hieronder vind je enkele voorbeelden van harde alcohol:

Isopropanol/Isopropyl alcohol is een giftig oplosmiddel dat wordt gemaakt van propylene (een bij-product van de petroleum- en benzine-industrie). Het wordt ook verkocht als cosmetische alcohol. Het kan zorgen voor vroegtijdige huidveroudering, bruine vlekken en het kan zelfs dodelijk zijn bij een dosis van ongeveer 28,4 milliliter. Het kan zich in het menselijk lichaam opstapelen.

SD Alcohol (Specialy Denaturated alcohol)
komt uit ethanol. Het zorgt er voor dat cellen sneller afsterven, zelfs bij lage concentraties. Het heeft bij vele mensen een irriterend effect.

Methanol/Methylalcohol
wordt vaak gebruikt als oplosmiddel. Deze soort van alcohol wordt in de lever omgezet in het giftige formaldehyde en formica zeer. Deze stoffen zijn vooral erg irriterend voor de ogen.

Propyl alchol/ Propanol
zit in de meeste commerciële cosmetische producten omdat het een sterke bacteriedodende functie heeft en zo de houdbaarheid van een product verlengt. Echter is een toxisch, allergeen en het kan de hormoonhuishouding verstoren. Deze alcohol komt ook voor in medicijnen als aspirine en maagtabletten. Je kan dit soort alcohol beter vermijden omdat het de huid erg uitdroogt. 

Butylalcohol/Butanol
wordt gebruikt als oplosmiddel, maar het is sterk irriterend en zelfs giftig. Dit soort alcohol wordt dus ook beter vermeden.

Gelukkig zijn er ook alcohol soorten die niet dienen vermeden te worden. Dit zijn de 'zachte alcoholen'.

Cetyl Alcohol wordt geëxtraheerd uit kokosnoten. Het is een emulgator en kan ook als schuimmiddel werken. Uit de meeste studies blijkt dat dit soort alcohol ongevaarlijk is, maar zoals alle ingrediënten kan het irriterend werken.

Stearyl Alcohol wordt ook uit kokosnoten geëxtraheerd. Het is ook een emulgator en zorgt in veel producten voor een vaste consistentie.

Cetearyl Alcohol is een emulgerende wax die wordt gebruikt om producten een dikkere consistentie te geven. Het werkt ook als een stabilisator en is verzachtend voor de huid. Deze alcohol wordt vaak gebruikt in verzorgingsproducten.

Nu weet je welke soorten alcohol je beter kan vermijden en welke geen kwaad kunnen!

(Bron)

Tweet

PLASTIC IN COSMETICS

In veel scrubs voor lichaam en gezicht zitten kleine plastic bolletjes die je huid zouden moeten ontdoen van dode huidcellen. Maar waarom moet dit plastic zijn? We spoelen ze gewoon weg en zo komen ze blijkbaar in de zee terecht. Wanneer je bij de ingrediënten op het pakje iets ziet staan als polyethyleen (PE), polypropyleen (PP) of polyethyleen terephtalaat (PET), weet je dat er plastic in zit.

Als je besluit om scrubs met plastic te vermijden, kan je in deze lijsten zien welke producten wel en welke geen plastic bevatten. 

En hier kan je meer informatie vinden over plastic in verzorgingsproducten. Ook is er een enquête te vinden tegen het gebruik van plastic.

Morgen toon ik jullie hoe je gemakkelijk zelf een scrub kunt maken, zonder plastic natuurlijk!

Tweet

WHAT IS NAOH DOING IN SOAP?

Natriumhydroxide (caustic soda) wordt al eeuwen lang gebruikt om zeep te maken. Wanneer NaOH en water samengevoegd worden, reageren ze tot natronloog. Het loog reageert met oliën en vetten in een verzepingsproces. Dit is een chemisch proces waarbij de oliën en vetten worden afgebroken tot glycerine en vetzuren. Die laatste binden zich aan natrium uit natriumhydroxide en vormen zo zeep. Zonder natriumhydroxide (of Kalium hydroxide) kan je dus geen zeep maken.

Wanneer je natriumhydroxide puur op je huid krijgt kan het erg irriterend werken en zelfs brandwonden veroorzaken. Wanneer je zelf zeep wil gaan maken, kan je best een fles azijn klaarzetten om eventuele spatten mee op te deppen. Azijn neutraliseert namelijk de natriumhydroxide. Spoel dan ook goed na met water.

Zelf aan de slag?

Natriumhydroxide wordt in de meeste warenhuizen verkocht als gootsteen ontstopper! Kijk op de verpakking of er 100% NaOH in zit, het zouden korreltjes moeten zijn. Kruidvat verkoopt de juiste.

Bescherm altijd je werkplek en jezelf. Handschoenen, een schort en eventueel zelfs een veiligheidsbril zijn geen overbodige luxe. Zorg ook zeker dat je de NaOH bij het water voegt, en niet omgekeerd. Een uitgebreid verslag over hoe je zelf zeep kan maken, vind je hier.

Tweet

TRICLOSAN

Triclosan is een antibacteriële en schimmelwerende stof die erg krachtig is en vaak wordt gebruikt in antibacteriële zeep, deodorant en tandpasta als conserveermiddel en geurbestrijder. Triclosan verstoort het immuunsysteem waardoor een allergie zoals hooikoorts kan ontstaan (voornamelijk bij kinderen). Het remt ook de groei van micro-organismen af, waardoor het de natuurlijke microflora van de huid verstoort. Daarbovenop zou het ook kankerverwekkend zijn en men beweerd zelfs dat triclosan ervoor zou zorgen dat het lichaam immuun wordt voor antibiotica. 

Door de hormoon verstorende werking moet triclosan ook vermeden worden bij zwangere vrouwen. Het kan er namelijk voor zorgen dan er te weinig zuurstofrijk bloed tot bij de baby komt. Dit kan tot hersenschade leiden. 

Vooral Colgate staat er om bekend triclosan te gebruiken, check de verpakking als je dit wil vermijden.

In de Europese Unie is de maximaal toegelaten concentratie van triclosan in cosmetische producten 0,3%. 

De FDA (Food and Drug Administration) heeft in 1997 onderzoek gedaan naar triclosan, waaruit ze besloten dat het geen extra voordelen heeft in een product. Je kan triclosan dus beter vermijden. 

(Bron en Bron)

Tweet

PEG, C'EST QUOI CA?

PEG staat voor polyethyleen glycol of polyther glycol. Deze afkorting wordt vaak gevolgd door een nummer, zoals PEG 2 of PEG 40. Hoe groter het getal dat achter PEG staat, hoe groter het gewicht van de molecule. Zo worden de kleine getallen vaak gebruikt in cosmetica, want hoe kleiner het gewicht van de molecule, hoe groter de kans dat het de huid kan doordringen. PEG 3350 wordt bijvoorbeeld als middel tegen constipatie gebruikt. 

PEG wordt toegevoegd als reinigende stof en als emulgator in verschillende cosmetica producten zoals douchegel, gezichtsreiniger, shampoo enzovoort. Het zijn synthetische chemicaliën waarvan beweerd wordt dat ze verontreinigingen bevatten zoals ethylene oxide en 1,4-dioxane. Deze worden gelinkt aan verschillende vormen van kanker. PEG's zouden de natuurlijke vochtbalans van de huid kunnen verstoren waardoor de huid sneller verouderd en kwetsbaar wordt voor allerhande bacteriën. 

Maar zoals altijd is er nog de andere kant van het verhaal. Verschillende bronnen melden dat PEG's geen schadelijke effecten hebben op de huid, maar er net voor zorgen dat andere stoffen dieper in de huid worden opgenomen. Daardoor zouden PEG's er voor zorgen dat producten beter werken. Maar wanneer er andere schadelijke stoffen in het product zitten, worden deze ook dieper in de huid gebracht. 

Het zou ook een vochtinbrenger zijn die sterk lijkt op het lichaamseigen glycerine. Wel vermelden deze bronnen dat PEG's best niet worden aangebracht op beschadigde huid (bijvoorbeeld na het scheren), omdat ze dan nog dieper in de huid dringen en deze kunnen irriteren.

Voordelen:

• Penetreerd de huid diep waardoor actieve stoffen dieper inwerken
• Vochtinbrenger

Nadelen:

• Vaak verontreinigd met kankerverwekkende stoffen
• Kan de natuurlijke vochtbalans van de huid verstoren
• Zorgt er voor dat de huid sneller verouderd
• Gevaarlijke of 'slechte' stoffen in het product worden ook dieper in de huid gebracht

Indien je deze stof wil vermijden kan je in de ingrediëntenlijst van je producten zoeken naar PEG of RETH, gevolgd door een nummer. 

(Bron)

Tweet

WHAT DO YOU KNOW ABOUT SUNSCREEN?

Aaah de lente is weer bijna in het land! Het is nog erg koud hier, maar ik voel dat het er aan zit te komen en ik kan niet wachten! Aangezien het niet zo lang meer zal duren eer de eerste zonnestralen ons bereiken, wordt het ook weer tijd om een zonnecrème te halen. Ook tijdens de winter moet je je huid beschermen tegen de schadelijke invloeden van de zon. Maar zeker na de winter is het nodig je goed te beschermen, aangezien je huid niet meer gewoon is aan felle zon. 

Maar wat zit er in die crème om onze huid te beschermen en wat vermijd je beter?

Vanochtend werd ik gewekt door de zon, heerlijk!

Vermijd chemische filters (voornamelijk oxybenzone!)

Chemische filters trekken in de huid en houden daar de UV-stralen tegen. Maar sommige chemische filters komen in het bloed terecht of worden door reactie met het zonlicht omgezet in vrije radicalen die de huid kunnen beschadigen. Ook kunnen deze filters irriterend zijn voor de huid. Voorbeelden van chemische filters zijn: oxybenzone, octyl methoxycinnamate, octocrylene en avobenzone. Deze zonnecrèmes werken pas na 30 minuten intrekken. 

Fysische filters trekken niet in de huid. Ze leggen een laagje op de huid en weerkaatsen zo de zonnestralen. Door fysische filters kan je dus een witte waas op je huid hebben. Voorbeelden zijn titaniumoxide en zinkoxide. Deze crèmes werken onmiddellijk. 

Koop geen zonnecrème waar parfum in zit. Parfum zorgt namelijk voor een fototoxische reactie, wat kan leiden tot irritatie of verbranding

Smeer je altijd in als je in de zon gaat. Geen verdere uitleg nodig.

De zon is de grootste factor in het ontstaan van rimpels en huidkanker. Daarom is het erg belangrijk om je goed in te smeren. Met deze tips moet dat lukken.

(Bron)

Tweet

SILICONES AND BUILD-UP

Siliconen komen vaak voor in haarproducten. Je kan ze herkennen aan de -cone op het einde van het ingrediënt. Ze worden zo vaak gebruikt omdat ze er voor zorgen dat het haar er glanzend, glad en gezond uitziet. 

Uitziet ja, want door dat laagje zijn je haar en je hoofdhuid afgesloten van lucht en water. Daardoor kunnen ze dus niet 'ademen'. Het laagje siliconen kan er voor zorgen dat het haar droog en broos wordt en dus sneller kapot gaat. Daardoor moet je vaker naar de kapper en het kan zelfs leiden tot haaruitval. Het zorgt er ook voor dat je haar zwaar aanvoelt en sneller vet wordt. Deze problemen komen echter enkel voor wanneer je veel producten gebruikt met siliconen in. Wanneer je enkel shampoo gebruikt en deze goed uitspoelt is er minder vaak iets aan de hand.

De meeste siliconen zijn niet water-oplosbaar, waardoor ze in je haar blijven (dit heet build-up). Dit zijn dus de siliconen die je wil vermijden. Daarnaast zijn er ook water oplosbare siliconen en vluchtige siliconen. Deze vormen geen probleem in haarverzorging.

Cyclomethicone (+ varianten) en Dimethicone (+ varianten) zijn de meest gebruikte in commerciële shampoos.

Cyclomethicone is wel water oplosbaar, waardoor het uitgespoeld wordt en dus geen laag rond het haar legt. Dit silicoon wordt vooral gebruikt om de ingrediënten in de shampoo makkelijker te kunnen verdelen over het haar (= spreadability). 

Dimethicone blijft wel achter in het haar en vormt een dunne film rond elk haarfollikel. Dit is eigenlijk niet erg, want haar is toch dood. Maar als de hoofdhuid niet kan ademen is er een groter probleem.

Aan de hand van dit lijstje kan je jouw haarverzorging eens onder de loep nemen:

Waterproof siliconen:

Dimethicone

Dimethiconol

Cyclopentasiloxane

Amodimethicone

Cetearyl methicone

Cetyl Dimethicone

Stearyl Dimethicone

Cyclomethicone

Trimethylsilylamodimethicone

Vluchtige siliconen:

Cyclomethicone

Phenylpropyl Dimethicone

Cyclopentasilaxane

Water-oplosbare siliconen:

Dimethicone Copolyol

Hydrolyzed Wheat Protein Hydroxypropyl Polysiloxane

Lauryl methicone copolyol

Als jou haar niet snel vet wordt en je houdt wel van het gladde gevoel dat je krijgt van je shampoo, is er niet echt een probleem. Je kan voor jezelf uitmaken of je producten met siliconen blijft gebruiken.

Sinds ik ben overgestapt op zeep als shampoo (zie: Shampoo vrij - week 1) heb ik dus ook geen 'last' meer van siliconen in mijn haar. En daar heb ik nog geen spijt van gehad. 

Tweet

PARABEN IN COSMETICS

Parabenen worden gebruikt als (synthetisch) conserveermiddel in veel cosmetica. Ze zorgen er dus voor dat je crème langer goed blijft door bacteriën en schimmels te weren. Parabenen doden ook de enzymen en vitaminen in het product. In Europa mag er maximum 0,8% aan parabenen in een product aanwezig zijn. 

Uit de meerderheid van de onderzoeken blijkt dat parabenen geen schadelijke effecten hebben op de gezondheid en ze worden dus in ongeveer 90% van de producten gebruikt. Zo ook in etenswaar, medicijnen en verzorgingsproducten. Er kan wel een allergische reactie optreden, maar dat is zo met alle producten. 


Zo kan je parabenen herkennen op de verpakking van het product:
Methylparabeen
Ethylparabeen
Propylparabeen
Butylparabeen

Er ontstaat heel wat discussie omtrent het wel of niet kankerverwekkend zijn van parabenen. Sommige groepen verklaren dat parabenen borstkanker kunnen opwekken omdat ze doordringen in de bovenste huidlaag en een lichte oestrogene werking hebben. Andere organisaties menen dan weer dat parabenen geen invloed hebben op kanker. Jammer genoeg is er nog niet voldoende onderzoek om één van deze stellingen echt te ondersteunen.

Parabenen blijken voorlopig dus minder gevaarlijk dan tegenwoordig in de media wordt verhaald. Het is geen stof die je per se moet mijden, maar het is wel mogelijk dat parabenen een hormoon verstorend effect hebben. 

Belangrijk is wel dat parabenen niet biologisch afbreekbaar zijn, aangezien ze in het grondwater terecht komen zijn ze op die manier milieuvervuilend.

Het is dus aan jou om te kiezen of je parabenen probeert te vermijden of niet.

Tweet

ALL ABOUT SL(E)S

SLS en SLES zijn schuimmiddelen die er voor zorgen dat je shampoo of douchegel schuimt en die tegelijk het vet verwijderen. Ze strippen je huid en haar dus van alle (natuurlijke) oliën. 

SLS staat voor Sodium Lauryl Sulfate, of natriumdodecylsulfaat in het nederlands. Daarnaast heb je ook nog SLES, dat staat voor Sodium Laureth Sulfate of natriumlaurylethersulfaat. 

Wikipedia vertelt ons het volgende:

"Natriumdodecylsulfaat is een sterk reinigende stof, zelfs in een sterke verdunning. Het vormt door de oppervlakte-actieve werking een stevig schuim. Oplossingen van natriumdodecylsulfaat zijn door toevoeging van enkele procenten keukenzout eenvoudig te verdikken.

Natriumdodecylsulfaat wordt in Europa weinig in zuivere vorm gebruikt, het is voornamelijk een grondstof voor natriumlaurylethersulfaat. In zuivere vorm vindt het wel toepassing als reiniger en schuimvormer in tandpasta en sommige andere cosmetica en reinigingsmiddelen. In andere delen van de wereld (onder andere de VS) wordt het ook veel gebruikt in shampoo, douchegel en dergelijke producten. De INCI naam is Sodium Lauryl Sulfate."

"Natriumlaurylethersulfaat is een veel gebruikte oppervlakte-actieve stof. In cosmetica als shampoo, badschuim en douchegel, waar een reinigende of schuimvormende werking de basisfunctie van het product is, is NLES de meest gebruikte oppervlakte-actieve stof. De INCI-aanduiding is Sodium Laureth Sulfate. NLES is zo populair omdat het een sterke reinigende werking heeft en vrij goedkoop is. Vergeleken met het in de Verenigde Staten veel in cosmetica gebruikte natriumdodecylsulfaat (bekend als SDS of SLS) is het veel milder. Verder kan een oplossing van NLES worden ingedikt door wat keukenzout toe te voegen. Keukenzout is veel goedkoper dan de andere middelen voor het verhogen van deviscositeit. Natriumlaurylethersulfaat (ook wel NLES of naar het Engelse sodium laureth sulfate SLES genoemd) wordt toegepast als reinigingsmiddel en schuimvormer in diverse reinigende producten. Het wordt gemaakt door natriumdodecylsulfaat te ethoxyleren. NLES wordt ook gebruikt in glasreinigers, vloeibaar afwasmiddel en allesreinigers, meestal aangevuld met sterkere maar minder huidvriendelijke reinigende stoffen."

SLS is dus agressiever dan SLES, en in het algemeen beter te vermijden. De concentraties van deze stoffen worden in Europa als veilig beschouwd. Maar uit meerdere onderzoeken is gebleken dat SLS en SLES bij veel mensen oog- en huidirritatie kan veroorzaken. Ook kunnen tandpasta's met Sodium Lauryl Sulfate aften veroorzaken. Sommige producten met SLS of SLES bevatten dioxaan, wat vermeend kankerverwekkend is.

Maar shampoo en douchegel zijn rinse-off producten, wat wil zeggen dat ze maar kort op de huid zijn en dan afgespoeld worden. De concentratie in Europa mag nooit hoger dan 2% zijn. Maar zelfs in lagere concentraties kan het irriterend zijn. Daardoor is het beter om producten met SLS of SLES in het algemeen te vermijden. 

Meer informatie vind je op deze site: Cosmopinie

SLS and SLES are foaming agents that ensure that your shampoo or shower gel produces great lather while at the same time removing dirt from your skin and hair. They're not only removing dirt, they also strip your hair and skin from all (natural) oils.SLS stands for Sodium Lauryl Sulfate. In addition, you also have SLES, which stands for Sodium Laureth Sulfate.
SLS is more aggressive than SLES, and is, in general, better to be avoided. The concentrations of these substances are considered safe in Europe. But several studies have shown that SLS and SLES can cause eye and skin irritation. Toothpaste with Sodium Lauryl Sulfate can even cause ulcers. Some products contain dioxane, which is supposedly carcinogenic.But shampoos and shower gels are rinse-off products, which means that they're only briefly on the skin and then rinsed off. The concentration in Europe must never exceed 2%. But even at lower concentrations they may be irritating. In general, it is better to avoid products with SLS or SLES.

Tweet